Posted at 16:29h
in
Po co to eko
by Marta
Oj, czego to ja nie myślałam o byciu ekomamą? Droga do tego, co myślę dziś, wiodła przez zawstydzanie się, demonizowanie pierwszego roku życia dziecka, presję na dziecięce zero waste i tym podobne zakręty. Z czasem podejście się zmieniało, zapewne ze względu na wiek dzieci, ale też większą wiedzę o tym, czym są zmiany klimatu i jaki jest naprawdę nasz jednostkowy wpływ.
Na tu i teraz myślę, że być ekorodzicem to być po prostu najlepszym rodzicem, jakim potrafię. Nie potrzebuję dodawać przedrostka “eko”, by dobrze się czuć.
Staram się żyć tym, co uważam za ważne, a korzystając z uprzywilejowania, dokładać się do presji na zmiany systemowe. Mogę coś ograniczać - ograniczam, nie mogę - to nie. Perfekcja zero waste kosztem czasu dla dzieci? Wolę czas.
Dzieci rodzą się mądre, dobre i wrażliwe. Chcę tego nie zepsuć. Ani tego, jak mi ufają i jak ufają samym sobie. To ważne tak po prostu, a przy okazji w kontekście klimatu i środowiska, bo pewnie będzie mieć wpływ na ich styl życia, gdy dorosną.
Może to mało, może nie. O tym mówię w świeżym odcinku podcastu, zapraszam!
[iframe src="https://widget.spreaker.com/player?episode_id=45509969&theme=light&playlist=show&playlist-continuous=true&chapters-image=true&episode_image_position=right&hide-logo=false&hide-likes=false&hide-comments=false&hide-sharing=false&hide-download=true" width="100%" height="300px" frameborder="0"]